مطالب ویژه مجله اینترنتی رایامگ

محبوب ترین مطالب رایامگ

معضلی به نام زباله های فضایی

معضلی به نام زباله های فضایی

ایستگاه فضایی:

ایستگاه فضایی سازه هایی هستند که توسط انسان برای جست و جوی ناشناخته ها در فضا طراحی شده اند. ایستگاه فضایی برای سکونت میان مدت (چند هفته، چند ماه، یا حتی چند سال) می­باشد و از حدود سال ١٨۶٩ طراحی آنها آغاز شده است‌. تا به امروز تنها ایستگاه هایی که به مرحله بهره برداری رسیده­اند، ایستگاه های مدار پایین می­باشند که آنها را ایستگاه مداری می­نامند.

ناسا

ناسا (Nasa ) مخفف اداره کل ملی هوانوردی و فضا National Aeronautics and Space Administration ) ) می­باشد. ناسا یک سازمان وابسته به دولت ایالات متحده آمریکا می­باشد که در زمینه تحقیقات مکانیک پرواز و هوافضا فعالیت می­کند. اتحاد جماهیر شوروی با پرتاب ماهواره اسپوتنیک-۱ به فضا، ایالت متحده را برای تلاش بیشتر در این زمینه ترغیب کرد و سازمان فضایی ناسا فعالیت رسمی خود را از ۱ اکتبر ۱۹۵۸ آغاز کرد.

زباله های فضایی

زباله های فضایی اجسامی هستند که در فضا توسط فعالیت های انسان ها ایجاد شده و در مدار زمین در حال گردش اند. ایالت متحده در حال حاضر حدود 22000 شیء را در فضا ردیابی کرده است که از این تعداد1000 ماهواره در حال کار و 21000 قطعه تخریب شده باقی مانده، که شامل قطعاتی از سفینه ها است که در مراحل مختلف ماموریت های فضایی از آن جدا می‌شوند، یا هر چیز دیگری که به عمد یا سهو در مدار زمین رها شده و کاربردی ندارد، می باشند. زباله های کوچک به خاطر سرعت زیاد (28هزار کیلومتر در ساعت)، می توانند خطرناک باشند، چون در اثر برخورد با هر شئ یا ماهواره باعث ایجاد انفجار و تولید زباله بزرگ می­شوند. طبق گزارشات ناسا، میزان زباله های فضایی رو به افزایش بوده که بیش از همه ایستگاه فضایی بین‌المللی، شاتل‌ها و سفینه‌های سرنشین‌دار را تهدید می‌کنند.

نجوم و هوافضا

بعنوان مثال در حدود 7 سال پیش، دانشمندان پیش بینی برخورد یکی از این زباله های فضایی با ایستگاه فضایی بین المللی را اعلام کرده بودند. لذا فضانوردان مستقر در ایستگاه، در دو کپسول سایوز پناه گرفته و زباله فضایی از فاصله‌ای در حدود ۳۳۰ متری ایستگاه رد شد.

دانشمندان هر ساله در مرکز تکنولوژی فضایی هلند به بحث و گفت و گو درباره روش های پاکسازی فضا و از بین بردن زباله های فضایی می پردازند. متخصصان اروپایی پروژه­ی ای- دی اوربیت را پایه ریزی کرده اند که در صورت عملی شدن آن، امکان مشاهده ی ماهواره های سرگردان و خارج ساختن آن ها از مدار میسر می شود.

در طراحی این پروژه از رباتی استفاده شده که روی بازوی آن یک دوربین نصب شده است. این دوربین حرکت ماهواره ای که در آینده از مدار خارج خواهد شد را شبیه سازی نماید. بدین ترتیب ماهواره ی مورد نظر با استفاده از بازوهای ربات گرفته شده و از مدار خود خارج و به زمین برگردانده می شود. لذا با کمک این روش می توان ماهواره های سرگردان در فضا را به زمین برگردانده و در محل بازگشت منهدم نمود.

نجوم و هوافضا

راه حل دیگری که توسط دانشندان در این پروژه مطرح شد، جمع آوری زباله های فضایی با به تور انداختن آنهاست. تورهایی که برای به دام اندختن آنها به کار می­رود، بسیار بزرگ بوده و این امکان را برای دانشمندان به وجود می آورد که هنگام جمع آوری زباله های فضایی از آن ها فاصله­ی کافی داشته باشند و با کمک تور های مخصوص قطعات بزرگ سرگردان در فضا را به دام انداخته و تحت کنترل خود در می آورند.

 

دیدگاه

دیدگاه خود را وارد نمایید

جدیدترین مطالب مجله اینترنتی رایامگ

خبر نامه مجله اینترنتی رایا مگ

با عضویت در خبرنامه رایا مگ از جدید ترین مقالات آگاه شوید